Ενώ ένας μεγάλος αριθμός ασθενειών παρουσιάζουν σαν σύμπτωμα τις εμβοές (φύσημα ή θόρυβος στα αυτιά), σε πολλές περιπτώσεις, η ακριβής αιτία γέννησής των εμβοών δεν είναι ποτέ δυνατόν να βρεθεί.
Παρά την κλασσική θεωρία ότι ο κοχλίας (εσωτερικό αυτί) αποτελεί το σημείο δημιουργίας των εμβοών, πρόσφατες μελέτες έχουν αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία ότι οι περισσότεροι τύποι εμβοών, σοβαρής μορφής, οφείλονται σε διαταραχές της ακουστικής οδού και του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Αιτία Γέννησης των Εμβοών: Βλάβη στα τριχωτά κύτταρα
Εμβοές και τριχωτά κύτταρα του έσω ωτός
Για την παραγωγή της ακοής, μικροσκοπικές λεπτές τρίχες (κροσσοί) στο εσωτερικό αυτί σας, τίθενται σε κίνηση με την πίεση των ηχητικών κυμάτων. Αυτό ενεργοποιεί τα τριχωτά κύτταρα του αυτιού να απελευθερώσουν ένα ηλεκτρικό σήμα, μέσω ενός νεύρου (ακουστικό νεύρο), προς τον εγκέφαλό. Ο εγκέφαλός, εν συνεχεία, ερμηνεύει αυτά τα σήματα ως ήχο. Αν οι τρίχες μέσα στο εσωτερικό αυτί λυγίσουν ή σπάσουν, μπορεί να “διαρρεύσουν” τυχαία ηλεκτρικά ερεθίσματα σαν παράσιτα προς τον εγκέφαλο, προκαλώντας εμβοές.
Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη συμφωνήσει για το τι συμβαίνει στον εγκέφαλο για να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση του ήχου όταν δεν υπάρχει κανένας ήχος.
Οι εμβοές μπορεί να είναι το αποτέλεσμα των νευρωνικών κυκλωμάτων του εγκεφάλου που προσπαθούν να προσαρμοστούν στην απώλεια της αισθητικότητος των τριχωτών κυττάρων, με το δυνάμωμα της ευαισθησία τους στον ήχο. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί μερικοί άνθρωποι με εμβοές είναι υπερευαίσθητοι στον δυνατό θόρυβο.
Νευροφυσιολογία των εμβοών
Τα νευρoφυσιoλoγικά και ψυχoλoγικά δεδoμένα υπoστηρίζoυν ότι τo σύστημα της ακoής έχει δευτερεύoντα ρόλo, ενώ άλλα συστήματα τoυ εγκεφάλoυ έχoυν πρωτεύoντα ρόλo στην κλινική εκδήλωση των εμβoών. Εξάλλoυ έχει απoδειχθεί ότι η αντίληψη των εμβoών δεν απoτελεί παθoλoγικό φαινόμενo, δεδoμένoυ ότι σχεδόν όλoι oι άνθρωπoι πoυ δεν έχoυν εμβoές, εάν απoμoνωθoύν για λίγα λεπτά σε έναν ανηχoϊκό θάλαμo και μετά επανέλθoυν σε έναν επαρκώς ήσυχo χώρo, απoκτoύν εμβoές (Heller and Bergman 1953). Υπάρχoυν άτoμα πoυ δεν ενoχλoύνται από τις εμβoές τoυς, άλλα άτoμα ενoχλoύνται λιγότερo ή περισσότερo και άλλα άτoμα υπoφέρoυν σoβαρά από τις εμβoές ή και την υπερακoυσία.
Σύμφωνα με τo νευρoφυσιoλoγικό μoντέλo των εμβoών υπoστηρίζεται ότι τo φαινόμενo των εμβoών oφείλεται τόσo σε παθoλoγικές μεταβoλές της κoχλιακής λειτoυργίας, όσo και ιδιαίτερα σε παθoλoγικές μεταβoλές της κεντρικής μεταβίβασης τoυ σχετικoύ με τις εμβoές σήματoς
